Wędrówka w Nerja do kamiennego łuku Colmenarejos. Trasa o niskim stopniu trudności przez suche koryto strumienia

Popularna trasa piesza w gminie Nerja prowadzi do kamiennego łuku w korycie strumienia Colmenarejos, który dziennik Diario Sur opisuje jako jedną z najbardziej zaskakujących formacji naturalnych w tej części Sierra Almijara. Gazeta ocenia spacer jako łatwy, choć na kamienistym dnie strumienia trzeba uważać.

Najważniejsze informacje

• Gdzie: między obszarem przyrodniczym Acantilados de Maro-Cerro Gordo (klify Maro-Cerro Gordo) a parkiem przyrody Sierras de Tejeda, Almijara y Alhama, w Nerja.
• Status: popularna ścieżka, która nie jest oficjalnie zatwierdzona (homologowana) jako szlak znakowany.
• Trudność: niska, według Diario Sur, z koniecznością zachowania ostrożności na żwirowym dnie strumienia.
• Odcinek korytem strumienia: około 1 km, z łukiem po prawej stronie po mniej więcej 900 m.
• Koniec trasy: łuk; Diario Sur radzi wracać tą samą drogą.

Początek trasy

Diario Sur podaje dwie opcje startu. Pierwsza to wyjście z osady Maro: samochód zostawia się w pobliżu hotelu Hotel Playa Maro i idzie około kilometra więcej wzdłuż starej drogi N-340. Gazeta zaznacza, że ten odcinek niewiele wnosi pod względem krajobrazowym.

Druga opcja skraca spacer. Kierowcy jadą z Maro dalej na wschód drogą N-340 i skręcają w drogę gruntową do Molino de Casanova (dawnego młyna), po czym szukają miejsca do zaparkowania w pobliżu. Diario Sur podkreśla, że parkować należy zawsze na południe od autostrady A-7. Za młynem są drogi i miejsca, gdzie można zostawić samochód, o ile nie blokuje się przejazdu.

Sama trasa zaczyna się przy moście nad A-7, który służy jako punkt odniesienia.

Przebieg trasy

Po przejściu mostem na północ idzie się drogą gruntową, mijając po lewej stronie obiekty do hodowli koni, a po prawej uprawy subtropikalne. Ten pierwszy odcinek, około 700 metrów po betonie i ziemi, opisano jako wygodny.

Następnie droga dochodzi do wejścia do starego kamieniołomu, gdzie tablice zakazują wstępu. Według Diario Sur przez dziesięciolecia stały tam zdewastowane pojazdy i maszyny, a ich usuwanie rozpoczęto w 2025 roku. Gazeta ostrzega przed skracaniem drogi przez kamieniołom: to teren prywatny i grozi tam osuwaniem się skał.

Tuż przed tablicami w lewo odchodzi wąska ścieżka, oznaczona strzałką i zieloną farbą na skałach. Łagodnie wznosi się, a potem się wyrównuje. Na odcinku około 600–700 metrów daje widoki na kamieniołom i klify, a Diario Sur zalicza ją do najatrakcyjniejszych fragmentów. Następnie ścieżka schodzi do koryta strumienia.

Stąd trasa biegnie w całości suchym zazwyczaj, kamienistym korytem strumienia Colmenarejos, więc ryzyko zgubienia drogi jest niewielkie. Diario Sur wspomina o trudno dostępnej jamie, a dalej o jaskini potocznie zwanej cueva de las Tres Puertas („jaskinia Trzech Drzwi”), położonej wysoko i również trudno dostępnej. Wąwóz otaczają pionowe ściany skalne i naturalne schronienia. Niektóre mogły być w przeszłości wykorzystywane jako schronienie, ale gazeta zaznacza, że nie jest to udokumentowane.

Łuk

Około 900 metrów po wejściu w odcinek korytem strumienia po prawej stronie pojawia się łuk. Diario Sur opisuje go jako dużą strukturę skalną, naturalnie przebitą, a jej otwór jest wynikiem długotrwałej erozji. Gazeta nazywa go główną atrakcją wycieczki.

Proponowana trasa kończy się w tym miejscu. Diario Sur zauważa, że można iść dalej korytem w górę, by połączyć się ze szlakiem Pico del Cielo, albo skierować się na wschód za łukiem w stronę doliny Río de la Miel, ale to nieoznakowane, trudniejsze opcje, które nie wchodzą w opisany plan.

Przyroda i pobliskie atrakcje

Gazeta wymienia roślinność śródziemnomorską spotykaną po drodze, w tym sosnę alepską, trawę esparto, rozmaryn, tymianek, mastyks, dziką oliwkę i jałowiec sabiński. Wśród zwierząt w okolicy są koziorożec iberyjski, którego można wypatrzyć na wysokich, stromych terenach, a także lisy, dziki i żenety, oraz ptaki drapieżne, takie jak orzeł przedni Bonellego i sokół wędrowny.

W pobliżu Diario Sur wymienia m.in. stary kamieniołom Colmenarejos, Cueva de Nerja (jaskinię Nerja), osadę Maro, akwedukt Águila i wieżę Maro.

Na co zwrócić uwagę

Ponieważ ścieżka jest nieoficjalna, istnieją tylko nieformalne oznaczenia, choć według Diario Sur orientacja jest bardzo intuicyjna, a pomagają niektóre nieoficjalne znaki. Należy trzymać się z dala od kamieniołomu i uważać na luźne kamienie w korycie strumienia.