Museo de Málaga zanurza się w „Sombra y cloro”. Spojrzenie na nowoczesność z perspektywy basenu
Nowa wystawa w Museo de Málaga wykorzystuje basen i palmę, by prześledzić 50 lat andaluzyjskiej sztuki współczesnej. Bierze w niej udział 24 artystów z trzech pokoleń – informuje Diario Sur.
Autor: Costa del Sol Journal Newsroom · · Z pomocą AI

Museo de Málaga (Muzeum Malagi) otworzyło wystawę Sombra y cloro („Cień i chlor”), która za pomocą basenu i palmy opowiada historię nowoczesności w Andaluzji – podaje Diario Sur. Zebrano na niej prace 24 andaluzyjskich artystów z trzech pokoleń. Wystawa może zainteresować każdego, kto chce zrozumieć, jak boom turystyczny na Costa del Sol ukształtował wizerunek regionu.
Najważniejsze informacje
- Tytuł: Sombra y cloro, z podtytułem Sueños, deseos y ruinas de un verano infinito. De la Nueva Figuración a hoy („Sny, pragnienia i ruiny nieskończonego lata. Od Nowej Figuracji do dziś”).
- Miejsce: sale wystawowe Aduana, siedziby Museo de Málaga.
- Artyści: 24 – od Luisa Gordilla, Péreza Villalty i Chemy Cobo z ruchu Nueva Figuración (Nowa Figuracja) z lat 70. po najmłodsze pokolenie.
- Nowe prace: ośmioro artystów przygotowało specjalnie na wystawę dotąd niepokazywane dzieła.
- Organizator: Consejería de Cultura (regionalny departament kultury) Junta de Andalucía (rządu regionalnego Andaluzji) za pośrednictwem Instituto Andaluz de Artes Plásticas y Visuales.
Basen i palma jako symbole
Według Diario Sur punktem wyjścia dla wystawy są lśniące baseny z cyklu California Dreamin' Davida Hockneya. Basen jest tu portretem epoki oraz kroniką zmian społecznych i artystycznych w ciągu ostatnich 50 lat.
Basen i palma, drugi symbol, który dał wystawie tytuł, oznaczają postęp i sukces społeczny. Jak pisze gazeta, wystawa przedstawia je też jako znaki modelu, który w epoce zrównoważonego rozwoju i zmiany klimatu pokazuje oznaki wyczerpania.
Diario Sur zauważa, że Costa del Sol uprzedziła ten emblemat nowoczesności dzięki pozycji lidera w hiszpańskiej turystyce. Wystawa śledzi drogę od tradycyjnej alberca (zbiornika na wodę na wsi), który stawał się letnim basenem do zanurzenia się, przez baseny publiczne, aż po prywatne.
Spojrzenie kuratora
Kurator Fernando Sáez Prada, cytowany przez Diario Sur, określił wystawę jako opowieść o dwóch obrazach z naszej pamięci wizualnej i emocjonalnej. Jego zdaniem palma i basen mówią o „Andalucía, del Mediterráneo, y de nuestra relación con el paisaje” (Andaluzji, Morzu Śródziemnym i naszej relacji z krajobrazem). Dodał też, że skłaniają do refleksji nad „la fragilidad de los ecosistemas, sobre la explotación del territorio, la especulación” (kruchością ekosystemów, eksploatacją terenu, spekulacją). Ducha wystawy podsumował słowami „un verano que parecía no tener fin” (lato, które zdawało się nie mieć końca).
Układ i otwarcie
Wystawę otwiera Luis Gordillo, który ma ponad 90 lat. Jego nowa praca Células de verano (2026) jest obrazem okładkowym i plakatem wystawy. Według Diario Sur kontrastuje ona z niewielkim rysunkiem pływaka tego samego artysty z 1972 roku.
Po tym powitaniu trasa nie podąża za porządkiem chronologicznym. Zamiast tego stawia artystów w dialogu, zamieniając sale Aduany w to, co gazeta nazywa wielkim basenem olimpijskim andaluzyjskiej twórczości.
Lorena Codes, dyrektorka Instituto Andaluz de las Artes Plásticas, powiedziała, że wystawa ma też charakter antologii twórczości współczesnej „de la democracia” (czasów demokracji). Jak podaje Diario Sur, ubolewała, że wielu artystów nie mogło przybyć na otwarcie z powodu problemów z połączeniami kolejowymi po wypadku w Urdzie.
Nowa dyrektorka muzeum, Dora Llamas, która objęła stanowisko w poprzedni poniedziałek, uczestniczyła w prezentacji wraz z delegatem ds. kultury Junta de Andalucía, Carlosem Garcíą.
Warto wiedzieć
Relacja Diario Sur nie podaje godzin otwarcia ani czasu trwania wystawy. Przed zaplanowaniem wizyty warto sprawdzić oficjalne kanały Museo de Málaga.



